آذربایجان شرقی

شهرستان‌های استان آذربایجان شرقی ـ شهرستان چاراویماق

شهرستان‌های استان آذربایجان شرقی

 شهرستان چاراویماق

مرکز این شهرستان شهر قره آغاج است.

تقسیمات کشوری

بخش مرکزی شهرستان چاراویماق
  دهستان چاراویماق جنوب غربی
  دهستان چاراویماق مرکزی
  دهستان قوری چای شرقی
  دهستان ورقه

شهرها: قره آغاج

بخش شادیان
  دهستان چاراویماق جنوب شرقی
  دهستان چاراویماق شرقی

جمعیت

بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان چاراویماق در سال ۱۳۸۵ برابر با ۲۱۸۷۴ نفر بوده است.

نویسنده : حمیدی : ۱٠:۱۸ ‎ق.ظ ; ۱۳۸٦/۱٠/۱٠
Comments نظرات () لینک دائم

شهرستان‌های استان آذربایجان شرقی ـ شهرستان اسکو

شهرستان‌های استان آذربایجان شرقی

شهرستان اسکو

شهرستان اسکو اسکو یکی از شهرستان‌های استان آذربایجان شرقی است. مرکز این شهرستان شهر اسکو است.

منطقه اسکو در طول تاریخ در یکی از پر رفت آمد ترین و پرحادثه ترین گذرگاههای اقوام، سلاطین، بازرگانان و حاملان فرهنگها و تمدنهای گوناگون بوده است . اولین و قدیمی ترین ماَخذی که نام اسکو در آن یاد شده کتیبه «شمسی آداد» یا «شامسی آداد» پادشاه آشور می باشد که 811 تا 824 قبل از میلاد در لشکر کشی به جنوب دریاچه ارومیه از «قلعه سه کوه آویزان (اوشکایا )» از آسمان نام برده است و سند دو کتیبه (آرگشتی اول ) یکی از پادشاهان «اورارتور» است که در سالهای 773-779 قبل از میلاد در یک سنگ نبشته هنگام یورش به جنوب دریاچه ارومیه از دستگیری والی سرزمین «اوشکایا» و «دره اوشکایا» سخن به میان می آورد. معنی ترکیب اوشکایا : اوش = اوچ همان سه و کایا= قایا یعنی تخته سنگ بزرگ ، در حقیقت قلعه ای که بر بالای کوهی که سه صخره بزرگ داشته ، ساخته شده بود، اطلاق می گردیده است.

به نظر دانشمندان تاریخ، این قلعه احتمالا در شمال شرقی اسکو بنا گردیده بود. البته در بعضی از منابع اسکو را «ویدهر» نیز گفته اند (منطقه ای که آب از وسط آن جاری و اطرافش سرسبز باشد) اگر بخواهیم درباره ی روستاهای تاریخی که دارای شهرت جهانی هستند صحبت کنیم یکی از این روستاها روستای کندوان است که در فاصله ی 22 کیلومتری جنوب شهر اسکو و 62 کیلومتری شهر تبریز واقع است . کندوان روستایی است که خانه های مخروطی شکل آن از نوع معماری صخره ای و در نوع خود کم نظیر است . قدمت این روستا طبق بررسی های انجام یافته به قرن هفتم هجری و طبق نظریه هایی به دوره های قبل از اسلام مربوط می شود . بلندی این تپه های مخروطی و هرمی شکل گاهی به حدود 30 تا 40 متر می رسد در داخل هر مخروط حفره هایی از یک تا چهار طبقه حفاری شده و کوچه ها در واقع همان شیارهای ناشی از آبرفتهای مربوط به باران است که در طی سالیان دراز ایجاد شده است به نظر می رسد صخره های مخروطی شکل کندوان در مراحل اولیه زمین شناسی در نتیجه جابجایی کوهها و فشارهای درونی به سطح زمین راه یافته و شکل گرفته اند و حفره های طبیعی مخروطها نشان می دهد که همزمان با شکل گیری آنها با آزاد شدن گازهای درونی این حفره ها بوجود آمدند تا جایی که مطالعات نشان داده است نمونه هایی مشابه معماری صخره ای کندوان تنها در دو نقطه «کاپادوکیه» ترکیه و ایالت «داکوتای» آمریکا در سطح جهانی وجود دارد ولی از نظر جاری بودن زندگی در این اماکن ، روستایی تاریخی کندوان یک استثنای جهانی است. یکی از روستاهای معروف اسکو روستای دیزج امیر مدار میباشد که نزدیک به 1000 خانوار دارد وروستا دردامنه کوه سلطان داغی وچسبیده به روستای بایرام وشهر خسروشهر واقع شده است .قله کوه سلطان داغی زیارتگاه سلطان میباشد

تقسیمات کشوری

بخش مرکزی شهرستان اسکو
  دهستان باویل
  دهستان سهند
  دهستان گنبر

شهرها: اسکو

بخش ایلخچی
  دهستان شورکات جنوبی
  دهستان جزیره

شهرها: ایلخچی

اشارهای به تارخ اسکو

اولین وقدیمی ترین مأخذی که نام اسکو در آن یاد شده کتیبه شمسی آداد یا شامسی آداد پادشاه آشور می باشد که در 811تا824 قبل از میلاد در لشکرکشی به جنوب دریاچه ارومیه از قلعه سه کوه آویزان ( اوشکایا ) از آسمان نام برده است و سند دو کتیبه آرگیشتی اول یکی از پادشاهان اورارتو است که در سالهای 773-799 قبل از میلاد در یک سنگ نبشته هنگام یورش به جنوب دریاچه ارومیه از دستگیری وا لی سرزمین اوشکایا سخن به میان  می آورد.و سومین منبع، کتیبه سارگون دوم یکی از پادشاهان آشور (نینوا) است که در 714 سال قبل از میلاد در جنگ کوهستان او آئوش (سهند) از فتح قله اوشکایا 115 دهکده اطراف آن که طعمه حریق نموده و همه را ویران کرده ، یاد شده است. معنی ترکیب اوشکایا : اوش (اوچ-عدد3) و کایا (قایا) یعنی تخته سنگ بزرگ ، در حقیقت قلعه ای که بر بالای کوهی که سه سخره بزرگ داشته بود ، اطلاق می گردیده است. به نظر دانشمندان تاریخ ، این قلعه در شمال شرقی اسکو در محله ای بنام فسقندیس بنا گردیده بود.

موقعیت جغرافیایی ، جمعیت و مساحت

اسو در 25 کیلومتری شهر تبریز و در دامنه غربی کوه سهند واقع شده است که از شمال به تبریز و شبستر و شهر جدید سهند ، از جنوب به شهرستان مراغه ، از شرق به بستان آباد و از غرب به آذرشهر محدود است. اسکو در طول جغرافیایی30/6/46 و در عرض جغرافیایی 55/37 قرار گرفته وبا تهران 21 دقیقه و12 ثانیه اختلاف ساعت دارد.اسکو دارای آب وهوای سرد و مرطوب می باشد. البته قسمتهای کوهپایه تر که در مجاورت ارتفاعات سهند قرار گرفته است سردسیرتر می باشد.اسکو در تاریخ17/4/1367 رسماً به شهرستان تبدیل و از همان تاریخ ، فرمانداری شهرستان فعالیت خود را شروع نمود. شهر اسکو با بیش از 15000 نفر جمعیت در ارتفاع 1500 متری از سطح دریا واقع شده است. شهرستان اسکو دارای سه شهر بنامهای اسکو، ایلخچی و شهر جدید سهند و دو بخش به نامهای بخش مرکزی اسکو و بخش ایلخچی و 5 دهستان و 43 روستا بوده و نزدیکترین شهرستان به مرکز استان می باشد. اسکو دارای پیشینه درخشان فرهنگی بوده و در اکثر نقاط استان و حتی در سطح کشور اهالی آن به مردمی با فرهنگ شهرت دارند. اولین مکتب خانه اسکو در کنار مسجد جامع سبزه میدان در سال 1292 ق (در حدود 1253ش ) توسط ملا رسول اسکویی نویسنده کتاب ابواب الجنان تأسیس و اولین مدرسه رسمی نیز در سال 1328 ق (در حدود 1288ش) توسط حاج سید رضا و حاج سید محمد آقا حائری و میرزا عبدالمحمد مجدالاسلامی (الهامی اسکویی) به نام مدرسه رضویه راه اندازی گردید و درسال 1303 ش دبستان هاتف میلان 1308 دبستان شاپور (تغییر نام به مدرسه شهید بهشتی) و در سال 1310 مدرسه ناهید (زینب کبری) تأسیس و به بهره برداری رسیدند. ضمناً اولین روزنامه خطی اسکو در سال 1339 ق (در حدود 1264ش)  در یک برگ به نام رشحات که حاوی مطالب فرهنگی و اخلاقی و ادبی بوده و در هر هفته یکبار  به صورت دستنویس به تعداد 30 الی 40 نسخه توسط مرحوم غلامحسین حقانی تهیه و به رایگان به مردم ارائه می شد. علاوه بر فرهنگ اهالی اسکو پارچه کلاقهای از پارچه های حریر ابریشمی به صورت زیبا توسط هنرمندان اسکویی تولید    می شود و همچنین نان و دوشاب اسکو در سطح منطقه از شهرت بالایی برخوردار می باشد.

دهکده تاریخی و توریستی کندوان

روستای تاریخی و زیبای کندوان در فاصله 22 کیلومتری جنوب شهر اسکو و 62 کیلومتری تبریز واقع شده است. خانه های هرمی شکل این روستا که از نوع معماری صخره ای بوده و در نوع خود بی نظیر یا کم نظیر می باشد. آب و هوای این روستا کوهستانی و ییلاقی و طبق بررسیهای انجام یافته ، قدمت آن به قرن 7 هجری و طبق نظرات به دوره های قبل از اسلام مربوط می شود.ارتفاع تپه های هرمی شکل که در آنها خانه های صخره ای متعددی حفر گردیده، گاهاً به 30 الی 40 متر می رسد. دور نمای خانه های صخرهای که بصورت تپه های کم نظیر کله قندی مخروطی بوده و در نوع خود منحصر به فرد بوده و چشم انداز و منظره خاصی را به این روستا بخشیده است. علاوه بر ترکیب جالب و خاص خانه های این روستا، وجود آب معدنی گوارا که در کنار رودخانه از دل یک  تپه سرچشمه گرفته و برای رفع امراض کلیوی نیز مؤثر بوده بر شهرت این روستا افزوده است. در طول سال شرایط  ویژه این روستا تعداد زیادی از گردشگران داخلی و خارجی را از دور و نزدیک خصوصاً در تابستان که دارای آب و هوای مطبوع و طبیعت سرسبز و خرم می باشد، به خود جذب می نماید.

محله فسقندیس

شهرستان اسکو دارای 3 محله با نامهای فسقندیس ، خسرق ، میلان و دارای یک شهرک با نام شهرک ولیعصر می باشد. محله فسقندیس بزرگترین و سرسبزترین و در عین حال آبادترین محله اسکو می باشد که از نظر تاریخی قدمت آن به لحاظ وجود قلعه ای در آن به بیش از خود شهر اسکو بر می گردد. این محله بخاطر داشتن باغهای زیبا و بزرگ و خانه های ویلایی زیادی که در باغهای این محله وجود دارد منظره ای خاص و ویژه به خود گرفته است . باغهای این محله بیشتر دارای درختان گردو می باشدکه این درختان با قد بلند و شاخ و برگهای بزرگ و بیشمار این درختان جامه ای سبز به طبیعت این محله پوشانده است و طبیعتی جنگللی دارد.

نویسنده : حمیدی : ۱٠:۱٧ ‎ق.ظ ; ۱۳۸٦/۱٠/۱٠
Comments نظرات () لینک دائم

شهرستان‌های استان آذربایجان شرقی ـ شهرستان بناب

شهرستان‌های استان آذربایجان شرقی
شهرستان بناب

شهرستان بناب یکی از شهرستان‌های استان آذربایجان شرقی است و مرکز آن نیز شهر بناب است.

تقسیمات کشوری

بخش مرکزی شهرستان بناب
  دهستان بناجوی شرقی
  دهستان بناجوی شمالی
  دهستان بناجوی غربی

شهرها: بناب

مشخصات جغرافیائی:

شهر بناب در 16 درجه و 3 دقیقه و 15 ثانیه طول شرقی و 37 درجه و 20 دقیقه و 30 ثانیه عرض شمالی واقع شده و ارتفاعش از سطح دریا 190 متر است. از نظر موقع ریاضی، روستای چپقلوبا عرض جغرافیایی 37 درجه و 12دقیقه در پائین ترین فاصله و سور با عرض جغرافیایی 37 درجه و 31 دقیقه در بالاترین عرض جغرافیایی قرار گرفته اند. فاصله بناب با مرکز استان (تبریز) 114 کیلومتر، با تهران 835 کیلومتر و ساحل دریاچه ارومیه 8 کیلومتر است. از نظر موقعیت، جغرافیدانان مسلمان ولایت (بناجو) را در اقلیم چهارم جای داده اند.

موقعیت نسبی :

شهرستان بناب در جنوب غربی استان آذربایجان شرقی و در جلگه ای صاف و هموار قرار گرفته که از طرف شرق به پیشکوههای غربی سهند (قزل داغ، قاشقاداغ و گوپشتی) و از غرب به سواحل پست دریاچه ارومیه محدود می گردد. ارتفاع متوسط شهرستان از سطح دریا 1600 متر است که در بلندترین نقطه (قزل داغ) 2250 متر و در پست ترین (آخوند قشلاق)  1280 متر می باشد. همسایگان آن را در شمال، عجب شیر، در شرق شهرستان مراغه و ملکان، در جنوب شهرستان میاندوآب و در غرب دریاچه ارومیه تشکیل می دهد. بناب از یک موقعیت خاص جغرافیایی برخوردار است که خود می تواند نقش مهمی در روند توسعه و پیشرفت سریع آن را داشته باشد. واقع شدن آن در محل انشعاب و یا مسیر راههای هوائی (فرودگاه سهند)، زمینی (راه آهن تهران-تبریز)، جاده ترانزیتی (تبریز ، کردستان و آذربایجان غربی)، محور ارتباطی (میاندوآب، قره چمن) و عبور خط انتقال گاز سراسری و کانال آبرسانی زرینه رود به شهر تبریز و استقرار واحدهای عظیم صنعتی، نظامی، تحقیقاتی ، فرهنگی و تولیدی، کلاً بیانگر موقعیت ممتاز این شهرستان در سطح استان می باشد.

وسعت:

وسعت شهرستان بناب 790 کیلومتر مربع می باشد که معادل 7/1 درصد مساحت کل استان را تشکیل می دهد.

چگونگی پستی و بلندی کوهها و ارتفاعات مهم:

از نظر توپوگرافیک شهرستان بناب دارای ناهمواریهای متوسط بوده و می توان گفت یکی از مناطق کوهستانی ساده و نیمه کوهستانی به شمار می رود. و دو تا رشته کوه معروف که در شهرستان وجود دارد عبارتند از قره قشون و قزل داغی رشته کوه قره قشون با ارتفاع 1600 متر در جنوب شهرستان و رشته کوه قزل داغی با ارتفاع 2250 متر در قسمت شمال شهرستان واقع شده اند و این رشته کوهها فاقد قلعه و دارای دامنه زیادی می باشند.

وضعیت آب و هوا:

شهرستان بناب از محدود شهریهایی است که نزدیکترین فاصله از دریاچه ارومیه داشته و آب و هوای آن تحت الشعاع این دریاچه قرار می گیرد. در نتیجه بررسی فاکتورهای هواشناسی در این منطقه از اهمیت ویژه ای برخوردار می باشد با توجه به جدول زیر بدلیل شرایط خاصی توپوگرافیک شهرستان دارای آب و هوای بسیار متنوع می باشد.

وضعیت پوشش گیاهی، جنگل و مرتع :

منطقه بناب از نظر پوشش گیاهی دارای چهره های زیر است
1- زمینهای مزروعی و باغات شامل تاکستانها ، مزارع صیفی، مزارع آبیو دیمی گندم و جو می باشد. و در باغات آن انواع میوه های منطقه معتدل بعمل می آید.
2- مراتع که نوع خوب آن در منطقه زاوشت و در کوهپایه های شمالی منطقه دیده می شود و نوع فقیر و پست آن زمینهای سمت دریاچه ارومیه و قسمتهای جنوبی را شامل می شود. قابل ذکر است که مراتع مرغوب در اثر فشار چرا آسیب دیده اند.
3- گزنه زار (منطقه یورقون) در قسمت شمال و شمال غربی بناب در مسافت حدود 3 الی 5 کیلومتر زمینهای پوشیده از درخت گز (یورقون وجود دارد که بر اثر بی توجهی مردم در سالهای گذشته تا حدودی از بین رقته بود که از سال 1359 شمسی تحت نظارت اداره جنگلداری بناب در آمده که در حال گسترش می باشد. و از سال 1374 به بعد این این منطقه شور که قبلاً بعنوان جنگل نیمه انبوه و درختچه زار معروف بود قسمتی از این منطقه با مجوزهای قانونی به تحویل اهالی روستایی زاوشت درآمده و حالا هم از آنها استفاده می کنند.

منابع آب شهرستان:

آبهای سطحی الارضی رودها چشمه ها و قنوات آبهای تحت الارضی بنابه نسبت به مناطق خود از حیث منابع آب غنی است لذا در فرهنگ معین بناب را به معنی ریشه آب و نه آب یعنی شهری که بنای آن روی آب است معرفی کرده اند منابع آب مورد استفاده در بناب را
الف – آبهای زیرزمینی ب – رودخانه صوفی چای و چوان چای تشکیل می دهند.

الف – آبهای زیرزمینی:

چون این منطقه ابریز کوههای اطراف بخصوص کوه سهند می باشد و نیز به علت شیب طبقات زمین به سمت جلگه بناب و شاید بعلت سنگین بودن آب دریاچه ارومیه بدلیل شوری زیاد آب دریاچه، آبهای زیرزمینی در طبقات زیرین جلگه بناب سفره وسیعی را تشکیل می دهند. لذا چاههای این منطقه در عمق کمی به آب می رسد و همین چاهها قسمت عمده مصرف آب مشروب و کشاورزی و صنعتی این منطقه را تامین می نماید و به همین جهت منابع آب زیرزمینی مهمترین منابع آب مصرفی این منطقه بشمار می رود.

ب – رودخانه ها

رودخانه چوان چای در قسمت شمال شهرستان واقع شد و از کوهپایه های سهند سرچشمه گرفته و بادبی 14 میلیون مترمکعب در سال پس از طی نزدیک به 20 کیلومتر به دریاچه ارومیه میریزد و رودخانه صوفی چای که در قسمت جنوب شهرستان واقع شده و از کوههای سهند سرچشمه گرفته و حدوداً با دبی 140 میلیون مترمکعب در سال پس از طی کردن بیش از 38 کیلومتر به دریاچه می ریزد.

مشخصات جمعیتی:

براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال 1375 جمعیت شهرستان بالغ بر 112985 نفر می باشد و در سطح استان در رده دهم قرار می گیرد و از این جمعیت 7328 نفر مرذ و 55657 نفر زن در منطقه وجود داشته و 24565 نفر از زنان و 25180 نفر از مردان در روستاها و مابقی در شهر ساکن می باشند و در سال 1375 جمعیت شهرستان 39/3 درصد جمعیت کل استان را تشکیل می دهد.

این شهرستان از نظر وسعت هم معادل 790 کیلومترمربع در جنوب استان
آذربایجان شرقی قرار گرفته و در سطح استان در رده چهاردهم قرار می گیرد.

نقاط تاریخی و دیدنی:

مسجد جامع مهرآباد بناب

مسجد مهرآباد بناب که به شماره 780 در دفتر آثار تاریخی به ثبت رسیده است یکی از با ارزش ترین بناهای تاریخی منطقه است.

مسجد جامع مهرآباد بناب بدلیل داشتن کتبه تاریخدار و سرستونهای منقش و مناره بلند زیبا به ارتفاع 25 متر از اهمیت خاص و استثنائی برخوردار است این کتیبه به خط ثلث درشت بدین مضمون نوشته شده است.

نبی هنرالمسجد المبارک فیایام الاولنه السلطان العادل و المرشد الکامل السلطان ین السلطان بن السلطان ابی المظفرشاه طهماسب الصفوی الحسینی بهادر خان باشاره العالیه بی بی خانم بنت منصور بیگ فی شهریور سند احد و خمیس و تسعائته (مسجد در سال 951 هجری قمری به هزینه بی بی جان خانم دختر منصور بیگ در زمان شاه طهماسب صفوی ساخته شده است.)

مسجد جامع محله گزاوشت

که به شماره 876 در دفتر آثار تاریخی به ثبت رسیده است که یکی از بناهای زیبای تاریخی این شهر می باشد.

مسجد جامع گزاوشت ولو اینکه کتیبه تاریخدار آن تاحال شناسایی نشده است ولی تاریخ آن هم دوره مسجد مهر اباد یعنی به دوره صفویه بر می گردد. و این بدلیل سبک معماری و شباهات سرستونها و نقاشی سقف مسجد مهراباد حدس زده می شود در یک زمان ساخته شده است. از خصوصیات بارز این مسجد قرارگرفتن شبستان آن کروکی یک تپه باستانی و تاریخی است. شاید بانی این مسجد با تیزهوشی خاصی خواسته تپه تاریخی نیز از گزند زمان در امان بوده باشد و بدین منظور مسجد را در مسیر جاده قدیمی تبریز که از بازار چهار سوی حاجی احد و راسته بازار و یازار آهنگران و مسگران و بازار حاجی تقی تاپل پنج چشمه جاده حال منتهی می شد قرار گرفته است و در روبروی آن مسجد سرای قدیمی کهکشانی بوده که اخیراً بعد از انقلاب به مصلای اعظم تبدیل شده است. سقف مسجد بر روی 18 ستون چوبی که 6 تای آن در ایوان ضلع شمالی مسجد است قرار گرفته است.

پل پنج چشمه شهرستان بناب

پل زیبای پنج چشمه پلی است تاریخی به فاصله 600 متر از ضلع شرقی جاده کمربندی شرق بناب بر روی رودخانه صافی که عرض آن در این قسمت به بیش از 60 متر می رسد قرار گرفته است رودخانه صافی که از کوه های سهند سرچشمه گرفته و بعد از عبور از داخل شهر مراغه از میان باغات وارد شهر بناب شده و اراضی این منطقه را مشروب نموده و پس از جدا شدن رودخانه های کوچک از این رودخانه به دریاچه ارومیه می ریزد.

ای پل باستاین دارای پنج دهنه به شکل طاق جناتی از آجر چهارگوشی قرمز به ابعاد دهنه بزرگ وسعت 9/5 × 60/5 متر و طرفین دهنه بزرگ به ابعاد 40/4 × 40/4 متر دهنه کوچک به ابعاد 60/3 × 40/4 متر و طول 50 متر و عرض پل 80/4 متر که در طرفین عرض پل دیواره ای به ارتفاع حدود یک متر وجود دارد که مانع سقوط عابرین رودخانه می گردد.

مسجد زرگران بناب

یکی از مساجد ثبتی حفاظتی است. این مسجد در خیابان زرگران قرار گرفته که از قسمت غرب به بازار قدیمی حاج احد و بازار مسگران و آهنگران متصل است بازار حاجی تقی و مسجد زرگران زمانی در مسیر جاده بین المللی شمال کشور به جنوب قرار گرفته بود در مسیر جلو مسجد حدود 10 کاروانسرای مسافرتی و تجاری قرار داشت که با احداث جاده جدید فعلی این راه رونق خود را از دست داده و مسجد نیز به فراموشی سپرده می شود تا جایی که مسجد رفت و آمد استحکام خود را از دست داده و دیوار جنوبی مسجد در سال 1375 در پی ریزش و یک نفر نیز جان خود را از دست می دهد.

خصوصیات فرهنگی

زبان و ادبیات:

زبان عمومی مردم شهرستان است که آذربایجانی است. این زبان در آذربایجان ایران و آن سوی ارس و سایر نقاط ترکی زبان ایران – به جز ترکمنان – از قرن ها پیش زبان کفتگوی مردم بوده است.

خصوصیات اقتصادی

اقتصاد شهرستان بناب مثل اغلب نقاط کشور ایران بستگی به تولیدات کشاورزی و دامی دارد. در امر کشاورزی در بعضی موارد علاوه بر تامین نیازهای منطقه مقداری نیز از محصولات مختلف به سایر شهرهای استان آذربایجان و همچنین به نقاط مختلف کشور صادر می گردد، کیفیت شاغل و ترکیب آنها نشانگر این است که این منطقه در قالب اقتصادی به عنوان یک مرکز کشاورزی محسوب می شود و درصد بیشتری از شاغلین را کارها و فعالیت های مربوط به کشاورزی تشکیل می دهد.

در بعضی موارد حتی بخش صنعتی نیز متاثر از فعالیت های کشاورزی وابسته به آن است علاوه بر کشاورزی و صنعت در حالت کلی اموری مانند کارهای ساختمانی، تشکیل بازارهای دواب، خدمات و حمل و نقل و غیره نیز بخشی از فعالیت های اقتصادی را شامل می شود.

کشاورزی

منطقه بناب به دلیل موقعیت طبیعی و بهره مندی از آب های زیرزمینی و آب های روان و استعداد خاک از زمان های گذشته مرکز تولیدات مختلف کشاورزی و دامی بوده است. کار عمده مردم در روستاها بر پایه تولید محصولات کشاورزی مخصوصاً غلات و صیفی جات و تولید فرآورده های دامی استوار است در خود شهر بناب انواع و اقسام مختلف صیفی جات، سردرخت ها و باغات انگور پرورش داده می شود ولی از نظر تولید غلات روستاها در اولویت قرار دارند.
به طوری که در خود شهر کشاورزی به معنث پرورش باغات مختلف انگور و صیفی و سردرختی رواج داشته و در روستاها در بعضی تولید غلات از جمله گندم و جو بیشترین سهم را در بردارد.

نویسنده : حمیدی : ۱٠:۱٧ ‎ق.ظ ; ۱۳۸٦/۱٠/۱٠
Comments نظرات () لینک دائم

شهرستان‌های استان آذربایجان شرقی ـ شهرستان هشترود

 شهرستان‌های استان آذربایجان شرقی

شهرستان هشترود

شهرستان هشترود که مرکز این شهرستان شهر هشترود است.

قدیمی ترین منبعی که در ان نام هشترود ذکر شده است؛کتاب تاریخی تحریر و صاف به قلم شهاب الدین عبدالله بن فضل الله شیرازی در سال 697 ه.ق است

شهرستان هشترود تا سال 1321 در دامنه افتاب گیر رودخانه سراسکند رود و دارای 10 اسیاب و چند کارخانه رو غنگیری بود.

در حوالی سا ل های دهه 1340 این شهرستان ((رضا شهر)) نامیده شد و از سال 1350 اذران نامیده اند و شاید نام اذران به دلیل نزدیکی به آتشکده ((تخت سلیمان)) صحت داشته چون در اوستا اذرگان آتشکده تخت سلیمان در آذربایجان ذکر گردیده ونام هشترود به دلیل جریان هشت رودخانه ،قرانقو؛جبیند؛ المالو؛ینگی رود؛ کلقان چای؛مغامیر؛ سراسکند رود و شور چای بوده .قدیمیترین منبع در این باره تاریخ تحریر وصاف آمده است.

قلعه تاریخی ضحاک (فاناسپا) در هشترود میراثی ارزشمند با چهار هزار سال قدمت عظمت و افتخار گذشته خود را جستجو می‌کند.

این قلعه با وسعت تقریبی ‪ ۳۰‬کیلومتر در ‪ ۱۶‬کیلومتری شهر هشترود و در ارتفاعات کوه سرمه‌لو واقع است که به‌گفته کارشناسان باستان شناسی قدمت آن به هزاره دوم پیش از میلاد می‌رسد.

بقایای ساختمان‌های پراکنده و دیوارهای عظیم سنگی دو جداره و اشیا کشف شده در این قلعه همه نشان از عظمت و اهمیت این قلعه در طول دوران تاریخ دارد.

راهروی مخصوص با آجرهای منحصر به فرد، تالار مکشوفه با گچ‌بری‌ها و تزیینات خاص و دیوارهای مرتفع با دریچه‌های ویژه تیراندازی در این قلعه از هنر معماری اصیل ایرانی حکایت دارد.

این قلعه تاریخی تا دوره ایلخانی از عظمت و شکوه خاصی برخوردار بوده است اما بعد از این دوره به دلیل بی‌توجهی رو به ویرانی گذاشته است.

به گفته کارشناسان میراث فرهنگی این قلعه بهترین سند باقی مانده از دوران اشکانیان به‌شمار می‌رود و مجموعه‌ای کامل از شیوه زندگی، نحوه اداره کشور، هنر و آداب و رسوم مردم دوران اشکانیان را به نمایش گذاشته است.

این قلعه دارای دیوارهای سنگی بدون ملاط و بسیار عریض است که از این سنگ ها در گذشته برای احداث راه و منزل در هشترود استفاده شده است.

تخریب دیوارهای قلعه در این سال‌ها ارتفاع آن‌ها را تا سطح صخره‌هایی که این قلعه بر آن استوار است، پایین آورده بود اما ازسوی مسوولان میراث فرهنگی استان در سال‌های اخیر بخشی از دیوارهای این قلعه ترمیم شده است.

باوجود تخریب گسترده این قلعه در طول سالیان دراز هنوز هم این بنا به عنوان یکی از جاذبه‌های گردشگری در شمالغرب ایران به‌ویژه برای محققان و کارشناسان میراث فرهنگی مطرح است.

این قلعه در منطقه‌ای وسیع و زیبا قرار دارد و مکانی مناسب برای ایجاد تفرجگاه عمومی است.

همه ساله عده زیادی از گردشگران داخلی از شهرستان‌های اطراف برای بازدید از این قلعه به این شهرستان مراجعه می‌کنند.

ایجاد راه دسترسی مناسب این قلعه از ضروری‌ترین نیازها برای گسترش بخش گردشگری در این شهرستان است.

شهرستان ‪ ۷۰‬هزار نفری هشترود در جنوب شرقی استان آذربایجان شرقی واقع است

تقسیمات کشوری

بخش مرکزی شهرستان هشترود
  دهستان سلوک
  دهستان علی آباد
  دهستان قرانقو
  دهستان کوهسار
  دهستان چاراویماق شمالشرقی

شهرها: هشترود

بخش نظرکهریزی
  دهستان آلمالو
  دهستان نظرکهریزی

شهرها: نظر کهریزی

نویسنده : حمیدی : ۱٠:۱٦ ‎ق.ظ ; ۱۳۸٦/۱٠/۱٠
Comments نظرات () لینک دائم

شهرستان‌های استان آذربایجان شرقی ـ شهرستان هریس

شهرستان‌های استان آذربایجان شرقی

شهرستان هریس

شهرستان هریس دارای دو بخش مرکزی و بخش خواجه تشکیل شده است. مرکز این شهرستان شهر هریس است.

بخش مرکزی دارای شهرهای هریس، زرنق، بخشایش و کلونق و روستاهای زیادی مانند باروق، اندیس، خشکناب و بیلوردی ،نمرور، مینق برازین، ترکایش، مقصودلو، گوراوان، خانقاه، موسالو و ینگجه وآقاعلیلوو سیر لان است.

شهرستان هریس از شرق به سراب و مشکین‌شهر و از غرب به مرند و از شمال به اهر و از جنوب به بستان آباد متصل است و در شمال غربی آن تبریز قرار دارد.

شهرت هریس بیشتر به خاطر فرش آن می باشد.

تقسیمات کشوری

بخش مرکزی شهرستان هریس
  دهستان بدوستان شرقی
  دهستان خانمرود
  دهستان باروق

شهرها هریس، زرنق، بخشایش و کلوانق.

بخش خواجه
  دهستان بدوستان غربی
  دهستان مواضع خان شرقی
  دهستان مواضع خان شمالی

شهرها: خواجه

دیدنی ها

آب معدنی اکز داغی، امام زاده ابو اسحاق، دربند هرزورز، میداان قعله بوره، چشمه سو قالخان، سد پارام وارباطان و روس قعلعسی.

نویسنده : حمیدی : ۱٠:۱٥ ‎ق.ظ ; ۱۳۸٦/۱٠/۱٠
Comments نظرات () لینک دائم

شهرستان‌های استان آذربایجان شرقی ـ شهرستان ورزقان

  
شهرستان‌های استان آذربایجان شرقی

 شهرستان ورزقان

شهرستان ورزقان یکی از شهرستان‌های استان آذربایجان شرقی است. مرکز آن شهر ورزقان است.

تقسیمات کشوری

بخش مرکزی شهرستان ورزقان
  دهستان ازومدل جنوبی
  دهستان ازومدل شمالی
  دهستان بکرآباد
  دهستان سینا

شهرها: ورزقان

بخش خاروانا
  دهستان ارزیل
  دهستان جوشین
  دهستان دیزمار مرکزی

شهرها: خاروانا

نویسنده : حمیدی : ۱٠:۱٥ ‎ق.ظ ; ۱۳۸٦/۱٠/۱٠
Comments نظرات () لینک دائم

شهرستان‌های استان آذربایجان شرقی ـ شهرستان میانه

شهرستان‌های استان آذربایجان شرقی

 شهرستان میانه

شهرستان میانه در جنوب شرقی استان آذربایجان شرقی آن قرار دارد. شهر میانه مرکز این شهرستان است.

تقسیمات کشوری

بخش مرکزی شهرستان میانه
  دهستان اوچ تپه شرقی
  دهستان شیخ درآباد
  دهستان قافلانکوه غربی
  دهستان قزل اوزن
  دهستان کله بوزشرقی
  دهستان کله بوزغربی
  دهستان گرمه جنوبی

شهرها: میانه

بخش ترکمانچای
  دهستان اوچ تپه غربی
  دهستان بروانان شرقی
  دهستان بروانان غربی
  دهستان بروانان مرکزی

شهرها: ترکمانچای

بخش کاغذکنان
  دهستان قافلانکوه شرقی
  دهستان کاغذکنان شمالی
  دهستان کاغذکنان مرکزی

شهرها: آقکند

بخش کندوان
  دهستان تیرچائی
  دهستان کندوان
  دهستان گرمه شمالی

شهرها: ترک

خصوصیات جغرافیایی

شهرستان میانه، در گوشه جنوب شرقی استان آذربایجان شرقی قرار دارد. شهرستان های سراب، بستان آباد، هشترود حدود شمالی و غربی آن را می پوشاند. حدود جنوبی این شهرستان با قسمتی از جنوب اردبیل هم جوار است. شهرستان خلخال واقع در استان اردبیل نیز همسایه شرقی این شهرستان به شمار می رود. گوشه شمال غربی حدود شهرستان میانه از 82 کیلومتری جنوب شرقی تبریز شروع و به طول 80 کیلومتر به سمت جنوب و شرق کشیده می‌شود. مرکز شهر میانه، به خط مستقیم در 138 کیلومتری جنوب شرقی تبریز قرار دارد.

شهرستان میانه و مناطق روستایی آن دورافتاده ترین نقاط نسبت به مرکز استان به شمار می رود این شهرستان در 47 درجه و 42 دقیقه طول شرقی و 37 درجه و 20 دقیقه عرض شمالی، بین دو رشته کوه بزقوش و قافلانکوه واقع شده و 1100 متر از سطح دریا ارتفاع دارد.

چگونگی پستی و بلندی کوهها و ارتفاعات مهم

شهرستان میانه، در جنوب رشته کوه بزقوش قرار دارد. ارتفاع عمومی زمین در این شهرستان، از 750 متر در منتهی الیه گوشه جنوب شرقی آن دره قزل اوزن تا 3300 متر در قلل رشته کوه برغوش متغیر است.

شیب عمومی زمین به جز در گوشه جنوب شرقی شهرستان، در کلیه نقاط آن به سمت مرکز ( شهر میانه) می باشد و در نهایت تمامی دامنه‌ها به قزل اوزن ختم می شوند. از نظر شکل زمین، قلل 2500 الی 3300 متری بزگوش و زمین های وسیع و کم شیب پایین آن در غرب دره گرمه چای ویژگی اصلی نیمه شمالی شهرستان را تشکیل می دهد. رشته کوه بزگوش، که در قسمت جنوب سبلان و در شمال میانه قرار گرفته و دره علیای تلخه رود از کوه های بزقوش می باشد. امتداد این رشته کوه از مغرب به مشرق و به طول 120 کیلومتر و ارتفاع آن در اطراف شرقی تا حدود 3800 متر، ولی در طرف غربی از ارتفاع آن کاسته می‌شود و در جنوب شهرستان سراب 3170 متر و در شیشک کوه در حدود 2450 متر ارتفاع دارد. رشته کوه بزقوش در جنوب شهرستان سراب و از خود میانه کاملاً نمایان است و دو درهدر طرفین بزقوش قرار گرفته که یکی تلخه رود و جلگه سراب است که آن را از سبلان جدا کرده و دیگر در قرنقوچای می باشد که از بین بزقوش و سهند جاری است.

وضعیت آب و هوایی و میزان بارندگی و وضعیت پوشش گیاهی

شهرستان میانه به جز در دامنه های پست دره قزل اوزن، در قسمت میانی و جنوب شرقی که دارای اقلیم خشک و سرد است، همچنینی به جز ارتفاعات بالای 1800 متری بزقوش در شمال که دارای اقلیم ارتفاعات فوقانی می باشد، در سایر مناطق دارای اقلیم خشک سرد می‌باشد. متوسط بارش سالانه 320 میلیمتر در نقاط کم ارتفاع جنوب شرقی و در بالای ارتفاعات بزگوش از 393 تا 600 میلیمتر متغیر است. متوسط دمای سالانه نیز در این شهرستان، 3 الی 5/14 درجه سانتیگراد، در مناطق مختلف آن می باشد.

به طور کلی، مشخصات این شهرستان طبق گزارش سازمان برنامه و بودجه، به شرح زیر می‌باشد: - حداکثر درجه حرارت متوسط سالانه، 7/18 درجه سانتیگراد. - حداقل متوسط درجه حرارت سالانه، 9/4 درجه سانتیگراد. - حداقل میزان میزان رطوبت نسبی هوا، 48 درصد - حداکثر میزان رطوبت نسبی هوا 68 درصد. - از نظر پوشش گیاهی، دارای انواع و اقسام گیاهان خودرو می باشد که حدود 40 رقم انواع گیاه را دربر می گیرد. از جمله: کنگر وحشی، علف آبه، چچم یا چچن، بولاغ اوتی، کاکوتی، بومادران، مرضه کوهی، قازآیاغی، ترشک، اسپند، خاکشیر، ریواس، پونه، نعناع کوهی، درمنه و ... می باشد.

منابع آب شهرستان : آبهای سطح الارضی - رودها، چشمه ها

منابع آب های سطح الارضی و رودخانه های میانه و میزان آب دهی آن به شرح زیر است: 1- رودخانه شهری چای یا شهر چایی، با 130 میلیون مترمکعب 2- قرنقوچای با 510 میلیون مترمکعب 3- رودخانه آیدوغموش با 150 میلیون متر مکعب 4- رودخانه قزل اوزن با 1250 میلیون متر مکعب 5- گرمه چای ( گرمرود) با 300 میلیون متر مکعب

همه این رودخانه های از طریق قزل اوزن به دریای خزر وارد می شوند. علاوه بر این ها چندین رود کوچک دیگر از جمله رودخانه شیخ احمد ترکمان، صومعه، اشلق، قوری چای که از رشته کوه بزگوش سرچشمه گرفته و به رودخانه قزل اوزن می ریزند.

تعداد چشمه های کوچک و بزرگ و در حدود 296 رشته قنات، با عمق، طول و میزان آب نسبتا، کم در قسمت های مختلف شهر و روستا پراکنده هستند که بخشی از آب مورد نیاز شهرستان را تامین می نمایند.

تعداد بخش ها، دهستانها و نقاط روستایی

شهرستان میانه دارای چهار بخش به نامهای بخش مرکزی، بخش ترکمانچای، بخش کاغذکنان و بخش کنداون می باشد.

بخش مرکزی دارای هفت دهستان و بخش ترکمانچای دارای چهار دهستان و بخش کاغذکنان و کندان هریک دارای سه دهستان می باشد. بدین ترتیب مجموع دهستانهای شهرستان میانه، به 17 دهستان می رسد که کلاً 5/4477 کیلومترمربع مساحت دارد. در کل شهرستان میانه 403 آبادی وجود دارد که 50 آبادی خالی از سکنه می باشد.

خصوصیات جمعیتی و انسانی

بررسی جمعیت از لحاظ ترکیب سنی و جنسیت و توزیع جمعیت فعال و غیر فعال :

براساس نتایج سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال 1375 در فاصله سالهای 1370 تا 1375 جمعیت جوان شهرستان کاهش یافته است. بطوریکه نسبت جمعیت جوان از 2/44 درصد در سال 1370 به 4/39 درصد در سال 1375 تقلیل یافته است. با این وجود جمعیت شهرستان میانه از متوسط جمعیت جوان استان بیشتر است (جمعیت جوان استان 9/36 درصد گزارش شده است). مقایسه میانگین سنی و میانه سنی جمعیت شهرستان نیز جوان بودن جمعیت نسبت به جمعیت استان را تائید می کند. این شاخص ها در شهرستان میانه به ترتیب 89/24 و 75/18 و در استان 6/25 و 39/20 درصد می باشد. البته این نسبت در گروههای عمده سنی متفاوت بوده و بیشترین رقم آن به نسبت 82/105 و مربوط به گروه سنی کمتر از 15 سال و رقم 77/90 (کمترین نسبت) به گروه سنی 15-24 ساله بوده است.

در سال 1375 کل جمعیت شهرستان میانه 207758 نفر بوده که 103606 نفر مرد و 104152 نفر زن بوده است.
جمعیت گروه سنی کمتر از 15 ساله جمعاً 81809 نفر می باشد 42060 نفر آن پسر و 39749 نفر دختر بوده است. از این عده 31289 نفر در شهر و 50520 نفر در روستا زندگی می کرده‌اند.
جمعیت گروه سنی 64 – 25 ساله مجموعاً 45541 نفر بوده که 21669 نفر مرد و 23872 نفر دیگر زن می باشد. از این تعداد 18365 نفر در شهر و 27176 نفر در روستا زندگی می کنند.
جمعیت گروه سنی بیشتر از 65 ساله، 11442 نفر بوده که شامل 6568 نفر مرد و 4874 نفر زن می باشد.

وضعیت آموزش

تعداد کل دانش آموزان منطقه میانه در سال تحصیلی 78-1377، 36507 نفر می باشد که تعداد 9402 نفر آن دانش آموز پسر و 8473 نفر دانش آموز دختر بوده و در دوره ابتدایی به تحصیل مشغول یوده‌اند در سال تحصیلی یادشده، 5813 نفر دانش آموز پسر و 5016 نفر دانش آموز دختر در دوره راهنمایی تحصیلی به تحصیل اشتغال داشته اند. در سطح دبیرستان نیز 4116 نفر پسر و 3687 نفر دختر به تحصیل مشغول بوده اند. در کودکستانهای منطقه نیز در مجموع 1208 نفر نوآموز مشغول یوده اند.

تعداد کل آموزشگاههای شهرستان میانه، 360 واحد می باشد که تعداد 78 واحد در بخش مرکزی و تعداد 282 واحد در سایر بخش‌ها واقع شده است. وضعیت آموزش عالی در سطح شهرستان به تفکیک رشته های تحصیلی

مراکز آموزشی شهرستان میانه دارای سه مرکز آموزش عالی است:

1 - مرکز آموزش عالی ضمن خدمت فرهنگیان، که دارای دوره کاردانی و کارشناسی رشته آموزش و پرورش ابتدایی است.
2 - دانشگاه آزاد اسلامی واحد میانه که در سال 1372 تأسیس شده است. این واحد آموزش عالی در زمینی به مساحت 22000 مترمربع و با زیربنای 7200 مترمربع بنا شده است که دارای 24 کلاس درس می باشد. هم اکنون رشته های مهندسی کشاورزی (زراعت و اصلاح نباتات با 179 نفر دانشجو) و کاردانی کاربرد کامپیوتر با 274 نفر دانشجو و کاردانی حسابداری با 70 نفر دانشجو دایر و به فعالیت آموزشی مشغول می باشد.
3 - دانشگاه پیام نور
دانشگاه پیام نور واحد میانه، در سال 1372 در این شهرستان تأسیس شد. ساختمان اولیه این دانشگاه در دو طبقه با سطح زیر بنای 700 متر مربع می باشد و در کنار ساختمان اولیه، ساختمان جدیدالتأسیس قرار داد که در چهار طبقه و با سطح زیر بنای 2250 متر مربع در حال احداث است.

نقاط تاریخی و دیدنی

مسجد سنگی ترک :

این مسجد در روستای قدیمی ترک، در 29 کیلومتری شمال شرق میانه واقع شده، از آثار بسیار مهم آذربایجان است و از شگفتیهای منحصر به فردی برخوردار می باشد. شیوه معماری و مصالح ساختمانی که در آن به کار رفته است، باستان شناسان را به تحیر واداشته است و در عین حال تاریخ درخشان هنر معماری اسلامی را رد قرون گذشته به تماشای علاقمندان می گذارد. بنای مسجد و نمای بیرونی آن، همه یکپاچه از سنگ ساخته شده است. کنده کاری های باشکوه و کتیبه های زیبای آن که به خط زیبای نستعلیق تزیین شده، موضوع دیگری است که حکایت از دقت، نبوغ و ظریف کاری معماران مسلمان آن دوران دارد.

همچنین محرای و ستون های این مسجد، به گونه ای زیبا و حیرت انگیز با سنگهای یکپارچه و قرمز، هر بیننده ای را به تحیر و تفکر وا می دارد. یکی از این ستونها که تفاوت اساسی با ستونهای دیگر دارد نشان می دهد که بعدها در هنگام تعمیر، بجای ستون اصلی به کار رفته است.

این مسجد 10 قسمت متمایز دارد. ساختمان اصلی آن تماماً از سنگ بنا شده و شبستانهای آن بعدها با آجر ساخته شه و در ضلع جنوب غربی این مسجد آرامگاهی وجود دارد که منسوب به بانی یا معمار مسجد می باشد. در مورد بانی مسجد ترک و تاریخ بنای آن نظرهای مختلف وجود دارد. بعضی آن را به امام حسن نسبت می دهند. برخی دیگر زمان احداث آن را در قرن ششم می دانند و بعضی ها هم معتقدند که این مسجد در قرن هشتم و دوران حکومت خانان مغول به دست سلطان محمد خدابنده (اولجاتیو) بنا شده است. بر در و دیوارهای سنگی این مسجد تاریخ های 1016 و 1282 قمری به چشم می خورد که تنها نشان از تعمیر این مسجد در زمان شاه عباسی صفوی و ناصر الدینه شاه قاجار دارد. در کتیبه دیگری که بر روی سنگهای میان دو پنجره قرار دارد اسامی کارفرما، بانی، کنده کار و معمار یا بنای مسجد به ترتیب: حاجی مراد ترکی، عباس کربلایی، محمد صادق تبریز و عبدالوهاب مشاهده می‌شود.

قبر امام زاده محمد:

این امام زاده در روستای کندوان، واقع در 35 کیلومتری شهر میانه سر بر بالین خاک نهاده و با ساختمانی کوچک و ساده گلی و یک ضریح چبی، سفره نور و ایمان و محبت در قلوب مردم روستا و اطراف آن گسترانیده است. در میان اهالی منطقه، امام زاده اسماعیل، پسر این امام زاده شناخته می‌شود. همچنانکه محمد را نیز فرزند بلافصل امام صادق به شمار می آورند. بر اساس آمار اداره میراث فرهنگی و هنری شهرستان میانه، علاوه بر این دو ، امام زاده های دیگری در روستاهای برزلیق، صومعه، چنار، کلاله، شیخ طبق، حسن آباد، ترکمانچای، گاوینه رود، دمیرچی و چرور نیز به تازگی شناسایی شده ولی هنوز به مرحله ثبت نرسیده است.

قیزکورپی سی (پل دختر):

این پل معروف در دامنه شرقی قافلانکوه و در فاصله 20 کیلومتری شهر میانه، بر روی رودخانه قزل اوزون ساخته شده و دارای سه دهانه بزرگ و محکم با پاینه های استوار آجری است که بر روی آب برهای سنگی قرار گرفته است. در داخل پایه ها، اتاقهای کوچکی با زیبایی و ظرافت بنا گردیده است که کنجکاوی هر بیننده را بر می انگیزد. بر اساس مشاهدات سیاحان و شخصیتهای سیاسی و فرهنگی، در طی زمانهای مختلف از این اثر دیدن نموده اند، نوشته هایی به خط نسخ و نستعلیق و کوفی بر قسمت‌هایی از این پل وجود داشته که تاریخ تعمیر و نوسازی آن را نشان می داده است اما اثری که تاریخ احداث آ ن را نشان بدهد هنوز شناسایی نشده است.

قیز قالاسی(قلعه دختر):

این قلعه در کتابهای تاریخ و سفرنامه ها، چنین توصیف شده است: این قلعه در 2 کیلومتری شمال پل دختر (18 کیلومتری جنوب میانه) بر روی صخره بزرگ و قلل تیز، در زمان حکومت شاه عباس صفوی، این قلعه محل تجمع و استراحت راهزنان و اشرار بوده که باعث ناامنی منطقه بودند. به دستور وی دیوارهای قلعه با پل دختر شباهت دارد، برخی تاریخ بنای آن دو بنا را نزدیک به هم (قرن ششم) ذکر می کنند ولی برخی دیگر از مورخان، ساختمان قلعه را به یکی از پادشاهان ساسانی (اردشیر دراز دست) نسبت می دهند.

قلعه نجفقلی خان:

این قلعه بزرگ خاکی، در جنوب شرقی میانه ( جنب رودخانه شهر چایی) قرار گرفته است. در قسمت‌های شمالی و شمال شرقی آن بناهای مسکونی احداث شده است و سمت جنوبی و جنوب غربی آن را زمین های زراعی و باغات سرسبز احاطه نموده و ناحیه شمال غربی آن در بالای کوه‌های قافلانکوه واقع شده است. شکل عمومی آن کثیرالاضلاع غیرمنتظمی است که دره‌های عمیق و قله های تیز قافلانکوه را زیر پوشش خود قرار داده است. این بنا با آجر و سنگ ساخته شده و بلندی دیوار (باروی قلعه) اطراف آن به 4 متر می رسد. این قلعه دارای یک دروازه و یک راه خروجی به ارتفاع سه متر می باشد که راه خروجی آن بیشتر به راه فرار شباهت دارد و به تخته سنگ‌ها و پرتگاه‌های خطرناک منتهی می گردد. قلعه دختر، 16 یا 24 برج دیده‌بانی مخروبه دارد که 8 برج آن بر رودخانه قزل اوزن مشرف است. در میان قلعه، دو منبع آب به ابعاد 15*10 متر و ارتفاع 10 متر وجود دارد که آب آن به وسیله برف و باران تامین می‌شده است. دو ضلع قلعه از صخره های طبیعی و یک ضلع آن از سنگ های تراشیده شده تشکیل یافته است. علاوه بر آن چاه های زیادی نیز در قسمت های مختلف قلعه وجود داشته که در مواقع حساس از آب آنها استفاده می‌شده است. گورستان قدیمی (خان جان آباد) واقع شده که امروزه کاملاً متروک و به ساختمان تبدیل شده است. این تپه خاکی به دوره ساسانیان منسوب است و از عصر ظهور اسلام تا اواخر دوره قاجار، مورد استفاده بوده است. در بنای این قلعه، خشت‌های بزرگ به ابعاد 40*30 به کار رفته که در واقع تنها مصالح ساختمانی آن می باشد. با گذشت زمان و تحت تأثیر عوامل طبیعی و حفاری‌ها و خاکبرداری های پراکنده، قسمت‌هایی از این بنا تخریب و از بین رفته است. این تپه خاکی در سال 1354 مورد بازدید کارشناسان وزارت فرهنگ و هنر قرار گرفته و به عنوان اثر باستانی ملی به ثبت رسیده است.

کاروانسرای جمال آباد:

این بنای تاریخی در کنار روستای جمال‌آباد، واقع در 35 کیلومتری شهر میانه قرار دارد که در سال 1065 هجری قمری بنا شده است. (به نوشته شوالیه شارون نویسنده و جهانگرد معروف، این کاروانسرا در تاریخ 733 هجری قمری بدست غیاث الدین محمد، وزیر سلطان ابوسعید، سلطان مغول ساخته شده است.) در سال 1234 ه.ق در هنگام بازدید (موریس دو کتز بوئه) از این اثر تاریخی گرچه حدود 520 سال از بنای آن می گذشت، همچنان در نهایت زیبایی و استحکام بوده است. همچنین در سال 1112 ه.ق «جملی کارری» در نوشته‌های خود از وجود برج های هفتگانه و زیبای این بنا خبر داده است. این در حالی است که هم اکنون از این کاروانسرا به جز چند دیوار مخروبه باقی نمانده است.

بقعه و مناره امام زاده اسماعیل:

بقعه با صفایی در قلب این شهر وجود دارد که به نام امام زاده اسماعیل، کمال الدین بن سید محمد بن امام جعفر صادق مشهور است. این بارگاه عشق که در ضلع جنوبی مسجد جامع شهر دامن محبت گسترانیده در سال 923 ه.ق شناسایی و به ثبت رسیده است. مساحت بنای اولیه آن 30 متر مربع و ارتفاع گنبدش حدود 6 متر است که سطح خارج آن با کاشی های فیروزه‌ای رنگ تزیین می شده است ولی چندی پیش در پی تعمیر و نوسازی اساسی آن اکثر این خصوصیات از بین رفت و ساختمان آن از نو به طرز جالب و با سبک معماری پیشرفته و آمیخته با فرهنگ و هنر اسلامی تجدید بنا شد. وضعیت فرهنگی

بررسی وضعیت زبان و ادبیات موجود شهرستان

زبان رایج مردم این شهرستان از دیرباز همانند سایر شهرهای آذربایجان، ترکی است که در تمام منطقه با لهجه یکسان تکلم می‌شود.

وضعیت اقتصادی

بخش کشاورزی: شهرستان میانه، با توجه به موقعیت خاصی که دارد و به واسطه دادشتن رودخانه های پر آب، برای کشاورزی بسیار مناسب است. رودخانه هایی که در زمستان و بهار، در دره های عمیق جوشان و خروشان جاری می شوند.

محصولات عمده کشاورزی این منطقه را گندم، جو و برنج تشکیل می‌دهد. کشاورزان، بذر مورد نیاز خود را خودشان تهیه می کنند. همچنین مصرف یکساله خود را از کشت خود تامین می‌کنند و اگر مازاد مصرف داشته باشند برای فروش به بازار عرضه می کنند که در سال‌های اخیر خریدار عمده گندم آنان دولت بوده است.

بخش صنعت: تعداد کارگاههای صنعتی موجود در شهرستان میانه 928 واحد می باشد که تعداد 356 واحد در نقاط روستایی و تعداد 572 واحد بقیه در نقاط شهری مستقر می باشد. از کل کـارگاه‌های صنعتی شهرستان 555 واحد (6/59 درصد) آنها دارای یک نفر کارکن و 189 واحد (3/20 درصد) دارای دو نفر کارکن می باشد. تعداد 17 کارگاه صنعتی فعال این شهرستان، بیش از 10 نفر کارکن دارد در صورتی که تعداد این قبیل کارگاهها در سطح استان 840 واحد می‌باشد. تعداد 303 واحد یعنی 6/32 درصد از کارگاههای صنعتی، در گروه صنایع غذایی و آشامیدنی و تعداد 179 واحد (2/19 درصد) در گروه تولیدات فلزی و فابریکی و 48واحد (1/15 درصد) در گروه تولید منسوجات فعال می باشند. تعداد شاغلین بخش صنعت شهرستان میانه، در سال 1355 بالغ بر 3702 نفر و در سال 1365، 2157 نفر و در سال 1375، 11876 نفر بوده است.

بخش تجارت و خدمات: در این شهرستان، تجارت در حدمتوسط قرار دارد و بیشتر شامل خرید و فرویش می‌باشد. تجارت به معنای اخص، بازار سرپوشیده شهر را در بر می‌گیرد که بیش از 60 سال قدمت دارد و از رونق خوبی برخوردار است. در این شهرستان، بخش خدمات بالاترین رقم شاغلین را دارد و در بین بخش های مختلف خدمات، آموزش و پرورش، از بالاترین درصد کارکنان برخوردار است. همچنین در بخش حمل و نقل و ارتباطات، فعالیتها کار و پیشه، اداره عمومی و بهداشت و مددکاری، واسطه گری‌های مالی و مستغلات و غیره نیز تعدادی جذب شده است.

نویسنده : حمیدی : ۱٠:۱٤ ‎ق.ظ ; ۱۳۸٦/۱٠/۱٠
Comments نظرات () لینک دائم

شهرستان‌های استان آذربایجان شرقی ـ شهرستان ملکان

شهرستان‌های استان آذربایجان شرقی
شهرستان ملکان

شهرستان ملکان در جنوبغربی استان آذربایجان شرقی واقع شده که ازشمال به شهرستان بناب ازشرق به مراغه از غرب به میاندوآب ازجنوب به میاندوآب و شاهین دژ محدود می باشدودارای دوبخش مرکزی و لیلان است . ملکان درمسیر ارتباطی آذربایجان به غرب کشور قرار گرفته است. مرکز این شهرستان شهر ملکان است.

ملکان دراراضی جلگه ای جنوب شرقی دریاچه ی ارومیه واقع شده ونیمه شرقی آن کوهستانی ودارای آب وهوای سرد ونیمه ی غربی آن جلگه ای ومعتدل است .رودهای لیلان چای ومردی چای که ازکوههای سهند سرچشمه می گیرند پس ازمشروب کردن اراضی ملکان به دریاچه ی ارومیه می ریزند .

تقسیمات کشوری

بخش مرکزی شهرستان ملکان
  دهستان گاودول شرقی
  دهستان گاودول غربی
  دهستان گاودول مرکزی

شهر ملکان

بخش لیلان
  دهستان لیلان جنوبی
  دهستان لیلان شمالی

شهرها: لیلان

درباره شهرستان ملکان

مردم آن بیشتر به کار کشاورزی و باغداری و دامداری مشغول بوده و از لحاظ تولید انگوربی دانه که قابلیت فراوری برای خشکبار را داشته باشد در ایران رتبه های نخست کشوری را به خود اختصاص می دهند و حدود 65 درصد سبزه(انگور خشک شده)ی تولیدی کشور بدست مردم سخت کوش این شهر صورت می گیرد. در این منطقه چندین نوع سبزه فراوری می شود. نوع تیزابی، نوع کالیفرنی و نوع طبیعی که هر کدام مصارف خاص خود را دارند. علاوه بر اینها با توجه به استعداد منطقه در پرورش موهای فخری سیاه و زرد، این شهرستان از این لحاظ نیز در وضعیت خوبی قرار دارد. صنعت این منطقه نیز در دوران طفولیت و رشد خود به سر می برد و با افتتاح ناحیه صنعتی و توسعه کارخانجات تبدیلی می رود که به بلوغ برسد. جوانان این منطقه با انگیزه دستیابی به مدارج عالی دانشگاهی در دانشگاههای ایران مشغول تحصیل و تدریسند و در حال حاضر چندین استاد دانشگاه از این خطه در دانشگاه های مختلف کشور مشغول تدریس هستند. از جمله این اساتید می توان به دکتر خدادادی (عضو هیأت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز،رئیس کمیته امنیت ملی مجلس شورای اسلامی و رئیس گروه دوستی پارلمان ایران و جمهوری آذربایجان و مؤسس و بانی دانشگاه آزاد اسلامی واحد ملکان)، حجه الاسلام و المسلمین دکتر صفایی(عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی و رئیس نهاد نمایندگی ولی فقیه در دانشگاه صنعتی سهند تبریز)، دکتر عربی بلاغی(رئیس بخش حفاری شرکت صدرا و هیات علمی دانشگاه شریف و امیرکبیر)، دکتر نصیرپور(گروه عربی دانشگاه آزاد اسلامی تبریز)، دکتر هادی(رتبه اول دکتری، مؤلف ، مترجم و عضو هیات علمی دانشگاه ارومیه)، دکتر زارع ( جزو رتبه های اول و هیأت علمی دانشگاه محقق اردبیلی)، دکتر تقی زاده (دکتری تاریخ )، دکتر خدیوی مولف چندین جلد کتاب دانشگاهی و مقاله علمی پژوهشی ,حجت الاسلام خدیوی(امام جمعه خسروشهر و استاد دانشگاه صنعتی سهند)، حجت الاسلام قهرمانی (عضو هیأت علمی دانشگاه صنعتی سهند) دکتر عباسی(عضو هیأت علمی گروه مهندسی پلیمر دانشگاه صنعتی سهند)، دکتر رضوی (عضو هیأت علمی گروه مهندسی پلیمر دانشگاه صنعتی سهند)، دکتر عبادیان(دانشیار و محقق برتر گروه ریاضی دانشگاه ارومیه) مهندس زمانی (هیأت علمی واحد تبریز) و زوارقی(عضو هیات علمی گروه کتابداری و اطلاع رسانی دانشگاه تبریز)دکتر احدی عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحدبناب ومراغه محقق و مولف و مدیر گروه کارشناسی ارشد رشته مطالعات روابط بین الملل و علوم سیاسی؛دکتر مراثی عضو هیات علمی واحد تبریز ،دکتر محمد رهبر ( عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات آزمایشگاههای زفزانس کشور مولف مقالات متعدد در مجلات معتبر داخلی و خارجی در زمینه میکروب شناسی پزشکی ) و سایر اساتید اشاره نمود . این شهر دارای 2 بخش می باشد.شامل بخش های مرکزی و لیلان. بخش لیلان یکی از شهرهای باستانی ایران است که وجود آتشکده های باستانی آن گویای شواهد ارزشمندی درباره تاریخ این منطقه است.

نویسنده : حمیدی : ۱٠:۱٤ ‎ق.ظ ; ۱۳۸٦/۱٠/۱٠
Comments نظرات () لینک دائم

← صفحه بعد